Przykładowe hasło reklamowe

Samozatrudnienie od 1 stycznia 2007 r.


Z dniem 1 stycznia 2007r. zmieniła się definicja działalności gospodarczej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.* Jeżeli jesteś samozatrudnionym, np. konsultantem prowadzącym działalność gospodarczą, a chcesz zachować prawo do odliczania kosztów uzyskania przychodów czy podatku liniowego, przeanalizuj swoją umowę, aby możliwa było ewentualnie zmiana niektórych jej postanowień jeszcze przed kontrolą urzędu skarbowego.

Za pozarolniczą działalność gospodarczą dla celów podatku dochodowego (PIT) od 2007 roku nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
  1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
  2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
  3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Takie wyłączenie oznacza, że samozatrudniony nie rozlicza w sferze podatku dochodowego przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej z umowy, która spełnia ww. warunki. Dla wyłączenia niezbędne jest spełnienie wszystkich trzech warunków łącznie. Świadczenie usług – nawet tego samego rodzaju – na rzecz kilku kontrahentów nie uniemożliwia uznania, iż przychody z niektórych umów będą przychodami z działalności gospodarczej, a przychody z innych umów – nie (zlecenie, przychody z innych źródeł).

Samozatrudniony, którego umowa o współpracy spełnia ww. warunki, nie może uznać przychodów z tej umowy za przychody ze źródła przychodu – pozarolniczej działalności gospodarczej nawet wtedy, gdy przedmiot umowy pokrywa się z przedmiotem działalności gospodarczej z ewidencji działalności gospodarczej.

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą za granicą, to tam przychody mogą być opodatkowane jak działalność gospodarcza, a w Polsce - inaczej.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich ponoszona przez zleceniodawcę może wystąpić przede wszystkim w sytuacji, gdy samozatrudniony świadczyć będzie usługi na rzecz klientów swojego zleceniodawcy, a odpowiedzialność za wykonanie umowy wobec tych klientów ponosić będzie zleceniodawca. Można tego uniknąć poprzez odpowiednie sformułowania umowne (likwidację klauzuli zastrzegającej taką właśnie odpowiedzialność), spowodują jednak one dodatkowe ryzyko samozatrudnionego z tytułu świadczenia usług, czasem nawet wyłączenie odpowiedzialności ubezpieczycieli wynikającej z polis OC zleceniodawcy. Wystarczy jednak, aby samozatrudniony ponosił jedynie część odpowiedzialności, nawet niewielką, aby jego umowa nie mogła zostać zakwestionowana przez organ kontroli.

Wykonywania usług pod kierownictwem (czyli bezpośrednim nadzorze zleceniodawcy) w czasie i miejscu wyznaczonym przez zleceniodawcę (np. w umowie o współpracę) można uniknąć, poprzez zastrzeżenie w umowie możliwości wyboru miejsca albo czasu pracy przez zleceniobiorcę, albo też poprzez określenie miejsca i czasu wykonania zlecenia, przy zachowaniu jednak swobody jego wykonania w ramach warunków określonych w zleceniu. Można w umowie zastrzec, że dokonując wyboru czasu i miejsca wykonania zlecenia samozatrudniony będzie mieć na uwadze potrzeby zleceniodawcy w tym zakresie.

Nie ponoszenie ryzyka gospodarczego przez samozatrudnionego oznacza, że nie musi on dokonywać wydatków inwestycyjnych czy troszczyć się o nowe zlecenia, aby kontynuować działalność gospodarczą. To zleceniodawca troszczy się o pracę dla samozatrudnionego, on tez ponosi koszty inwestycyjne związane z zapewnieniem samozatrudnionemu miejsca i warunków pracy (świadczenia usługi). Za ponoszenie ryzyka gospodarczego przez samozatrudnionego nie można uznać dokonywania niewielkich wydatków o charakterze inwestycyjnym.

W części kontraktów samozatrudnieni korzystają z biur, telefonów komórkowych, laptopów czy pojazdów udostępnionych im przez Zleceniodawców, na dodatek bez zatrudnienia pracowników i z wynagrodzeniem określonym w stałej miesięcznej stawce. Trudno w takim przypadku sformułować postanowienie umowne przenoszące na samozatrudnionego ryzyko gospodarcze prowadzenia działalności, choć w niektórych przypadkach byłoby to możliwe. Wystarczy jednak, aby kontrakt zawarty przez samozatrudnionego spełniał warunki dotyczące odpowiedzialności wobec osób trzecich, czy też sposobu wykonania umowy, aby uzyskane przez samozatrudnionego przychody mogły być uznane za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej nawet przy nieponoszeniu ryzyka gospodarczego.

* Źródło: http://www.pit.pl